خواهد بود ، و تعنت جاحدين و مكابرهء معاندين نفعى بايشان نخواهد رسانيد . پنجم آنكه : در ما بعد مىدانى كه نزد فاضل رشيد كه تلميذ رشيد مخاطب وحيد است نيز تأسيا بجنابه نقل روايتى اگر چه از طريق خود نباشد و سكوت بر آن دليل تسليم و قبول و ثبوت و تحقق آن نزد ناقل است ، و نزد حضرت رشيد داب كافهء عقلا است كه روايات غير مرضيه خود را رد مىكنند و سكوت بر آن نمىنمايند ، و استدلال بروايتى كه ناقل آن سكوت بر آن كرده باشد ، گو از جانب مخالف نقل كرده باشد ، اهل مذهب جانب مخالف را جائز است ، و احتجاج خود را بروايت منقوله در « تفسير منهج الصادقين » بأتم و آكد وجوه ثابت مىداند ، بزعم ثبوت قبول آن حسب داب صاحب « منهج الصادقين » و داب كافهء عقلا . پس مطابق افادهء فاضل رشيد اين روايت كه بسيارى از ائمهء أماثل و مشايخ افاضل سنيه بطريق خويش نقل كرده‌اند ، و سكوت بر آن ورزيده بالاولى حجت و دليل خواهد بود ، و رد و ابطال آن برهان عجز و تعصب صريح خواهد شد ، و احتجاج و استدلال اهل حق بأتم و آكد وجوه ثابت خواهد گرديد ، و اگر اين روايت سند و حجت نباشد ، خروج اين حضرات از جملهء ذوى العقول ، و ولوجشان در جماعهء سفهاء و ؟ ؟ هول حسب افاد ؟ ؟ رشيد عمدة الفحول لازم آيد . و محتجب نماند كه در احتجاج ما و احتجاج فاضل رشيد بروايت « تفسير منهج الصادقين » فرق است بوجوه عديده : اول آنكه : روايت منقوله در منهج الصادقين ثبوت نقل آن از طريق اهل حق ، فاضل رشيد ظاهر نساخته ، و نه در واقع چنين است ، بخلاف